Ik ben in de afgelopen drie maanden twee keer in de Efteling geweest. Een keertje met een collega en een keer met mijn gezin. Beide keren heb ik in de rij gestaan bij de Baron met beide keren een andere wacht-beleving.
De eerste keer was op een doordeweekse dag, waarbij ik in de rij stond tussen hordes testosteron gestuurde pubers die niet van elkaar af konden blijven. Constant duwen en trekken, gillen en schreeuwen. Ik werd er echt he-le-maal gek van! In principe heb ik geen moeite met op mijn beurt wachten, maar op deze manier was het echt vervelend. Met als bij effect dat het wachten gevoelsmatig nog langer duurde en de attractie veel te kort.

De tweede keer was op een zaterdagochtend met mijn gezin. We kwamen toen een schoolvriendinnetje van mijn zoon tegen, met haar ouders. We zijn toen een tijdje met elkaar opgetrokken, waarbij ik op een gegeven moment met mijn zoon, het vriendinnetje en haar vader weer in de rij stond bij de Baron. In dit geval geen vervelende tieners, maar vooral ouders met kinderen om me heen. Het effect daarvan was een hele relaxte wachttijd, die als bij-effect een enorm leuk gesprek tot gevolg had met de vader en de twee kids. Het uur wachten was zo voorbij!

Dat bracht mij op het idee dat we wellicht kunnen kijken naar de wachtrijen. Je kunt nu kiezen tussen de normale rij en de single-riders rij, wat betekent dat je de lege bakjes opvult en niet naast je vriendje of vriendinnetje kunt zitten. Deze rij is gebaseerd of effici├źntie: gaten vullen en zoveel mogelijk mensen per rit vervoeren.
Als we dat nou eens anders zouden inrichten? Waarom niet een aparte rij voor ouders met kinderen en een rij voor tieners? Ik kan me voorstellen dat dat voor die tieners ook veel leuker is?! Of maak een speciale Tinderrij voor echte singles, dan wordt het wachten ook vanzelf leuk.

Met veel groeten,

Olivier Oostelbos