Heb jij een Bucketlist? Een lijst met (droom)doelen die je nog wilt halen voordat je dood gaat? Steeds meer mensen die ik ken hebben dat wel. Sommigen hebben hem opgeschreven in een schriftje. Anderen hebben hun Bucketlist genoteerd in hun telefoon of minder concreet als een lijstje in hun hoofd. Maar wat bij vrijwel iedereen overeenkomt, is dat er op een Bucketlist eigenlijk geen items staan die je nog wilt HEBBEN. Alleen dingen die je ooit nog een keer wilt DOEN.

Ik vind dat gaaf. We zijn het kapitalisme voorbij. Spullen maken niet meer gelukkig. Nieuwe, unieke dingen meemaken wel! En dat is precies waar beleving over gaat.
Met name jongeren zijn daar gevoelig voor. Veel van hen zouden graag wél een keer in een Ferrari willen rijden, maar weinig van hen zouden er ook één echt willen hebben. Want dat is duur in aanschaf, onderhoud, verzekering, wegenbelasting, enzovoorts. En als je hem dan hebt, zit je er ook voorlopig aan vast, wat je beperkt in alle andere keuzes die je ook nog zou kunnen maken.

Tegelijkertijd ken ik niemand die een Bucketlist item doorstreep, omdat het te duur is. Hooguit dat je het uitstelt omdat je nog wat langer moet sparen. Als je iets dus graag genoeg wilt, maakt de prijs ook niet meer uit. En daar kunnen we naar mijn idee binnen de vrijetijdssector nog wel wat van leren. Hoe vaak concurreren we op prijs? Steken we ontzettend veel tijd en aandacht in marketing met kortingsacties om de plekken vol te krijgen. Waarom gaan we het niet omdraaien? Waarom maken we onze vakanties / verblijven / arrangementen niet zó gaaf dat de gasten er gewoon een keer geweest moeten zijn?! Dat het niet uitmaakt wat het kost! Maar ja, dan moet je wel iets bedenken wat potentiële gasten écht gaaf vinden. Ik weet zeker dat ik nog een keer een week vakantie wil vieren in een huisje strak op het strand. Zonder buren, met alleen de ondergaande zon, de zee, mijn vrouw en kinderen. Heerlijk. Even doorsparen…

Met veel groeten,

Olivier Oostelbos